شهیدی از خوی / A martyr from Khoy

این شهیدان به دست قصابان قفقاز به شهادت رسیدند. روسها، منفوران تاریخ این خطه چه جنایتها که مستقیم و غیر مستقیم در حق ملتهای مسلمان قفقاز مرتکب نشده­اند. (تجزیه ایران، کوچاندن اجباری چرکسها، مسلح کردن داشناکها برای سلاخی مردم ارومیه و سلماس و قتل عام در باکو و ایروان، حمایت از نسل کشی در قره باغ و آخرین سناریو سرکوب بیرحمانه مسلمانان چچن و اینگوش، و صد آفرین به مردم شجاع و نکته سنج خوی که با پایداری مردانه و درخشانی که از خود نشان دادند پوز مزدوران روس را به رهبری ژنرال "آندرانیک زوریان" چنان به خاک مالیدند که تا قرنها قد علم نکنند و مسیر تاریخ را برای همیشه برای آنان عوض کردند. یکی از کسانی که در آنروزها در بالای باروی (بند) خوی، شهر را از گزند داشناکها نگهبانی میداد پدر بزرگ من بود، ابراهیم حداد، تنها استاد آهنگر شهر خوی).

آری سخن از شهیدان گمنام شهریور 1320 بود. در آنروزها زنان و کودکان را از ترس حمله روسها از شهر خارج میکردند. اسماعیل حداد اولین اتوبوس شهر خوی را داشت و همه را بطور رایگان به روستاهای اطراف شهر میرساند. مادر بزرگ مادری من همیشه از او تعریف میکرد و و از اینکه آنان را از شهر فراری داده بود بسیار ممنون بود مادر بزرگم در آن موقع آبستن مادرم بود. پدرم نقل میکند: کار به جایی رسیده بود که از شدت غافلگیری در شهر فریاد میزدند و سرباز جمع میکردند، آموزش دیده و ندیده، تا مثلا جلوی روسها را بگیرند. عموی من نیز بیدرنگ به جمع داوطلبین پیوسته بود.

زمان بی مهابا میگذرد، خانواده ها برای بدرقه عزیزانشان جمع میشوند و سربازان اعزام میشوند...